Meer last

De laatste tijd heb ik meer last van meningen dan anders. Het is niet zo dat ik méér meningen heb, maar het is net of ze vervelender zijn. Van die nasty dingen die ik normaal in een hoek flikker, maar nu blijven rondzeuren in mijn hoofd. Soms heb ik zelfs de onstuitbare neiging om ze te geven. Bij de bakker, tijdens een gesprek met mijn lief, op de fiets, vooral in de auto, voor de tv en last but not least, Social Media. Ze zijn hardnekkiger geworden, het lijkt wel of ze als een soort parate kennis vooraan in mijn hoofd zijn opgeslagen klaar om er, zonder de minste zelfcensuur, uit te floepen.

Informatiebubbel

Ik dacht eerst dat het kwam omdat ik ouder word, maar gaandeweg denk ik steeds meer dat het komt omdat ik in een informatiebubbel zit. Ik krijg steeds meer informatie die helemaal lijkt te kloppen met wat ik op dat moment wil weten en denk. Eerst was het alleen bij dingen die ik wilde kopen. Jeweetwel ik vraag in november om informatie over extra warme dekbedden. Voor ik het weet vliegen de héle zomer, terwijl de mussen van het dak vallen, de warme-dekbedden-reclames om mijn oren. Dat is irritant maar nog wel draaglijk. Maar nu is het ook als ik om informatie vraag over mijn bedrijf, ik zorgen heb over Corona of een terloops gesprek heb met de buurman over zonnepanelen.

The Jonesses

Waar ik naar op zoek ben is natuurlijk zoveel mogelijk feitelijke en juiste informatie over een onderwerp. In plaats daarvan lijkt het wel of ik een rol speel als een buurman van “The Joneses“. Mijn meningen worden steeds absoluter, alsof ze feiten vervangen en dáár heb ik het meeste last van. De vreugde en liefde verdwijnen waar meningen de kop opsteken. Ik kies er steeds vaker voor om even geen mening te hebben en daar voel ik me beter bij.

Mijn mantra in mijn relatie is de afgelopen jaren: “Wil je geluk of gelijk?” Ik moet zeggen dat ik naar mate ik mijn meningen naar beneden bijstel, mijn geluk toeneemt. Ik beoefen op dit moment vrijheid van meningsonthouding. Binnenkort ga ik naar een afkickkliniek, waar ik kan afkicken van mijn hardnekkigste meningen en misschien het ware geluk kan hervinden.

Fotocredits: Anneke Vermeulen