Kwart Marathon Rotjeknor

Weer dat hele pleuriseind zitten te lopen!

Al maanden geleden hebben we ons ingeschreven voor dit evenement. Eerst Angelique en ik, vervolgens Lotte, Siobhan en Peter. Alhoewel ze eerst hardlopen maar niets vond, is het heilig loopvuur bij Angelique vorig jaar toch ontbrand en liep ze uiteindelijk sneller, beter en meer dan ik.

Op 6 maart 2016 hebben we de CPC gelopen (10K) en kwam ik 20 minuten na haar binnensjokken terwijl zij alweer vrolijk aan het filmen was. Twee dagen ervoor zijn we naar de huisarts geweest en die maakte een spoedverwijzing naar de dermatoloog voor de maandag na de CPC. De vriendelijke huidarts maakte binnen vijf minuten een voorlopig einde aan haar prille hardloopcarrière door een melanoom van ruim een centimeter doorsnee en 3 millimeter dik uit haar wreef te snijden. Een paar weken verder is dit uitgegroeid tot een gereconstrueerde plek van 5 centimeter in doorsnee met een deep-skin-graft uit haar lies, die lies was handig in verband met het sentinel node onderzoek wat ze daar hebben uitgevoerd. Nog minimaal een maand niet lopen – laat staan hardlopen – en bidden dat er niet nog meer klieren moeten worden verwijderd uit haar lies omdat dan het sporten helemaal een uitdaging wordt.

DSCF6301

Op deze 10 april 2016 staan we aan de start en zit Angelique in een rolstoel aan de kant. We starten over 10 minuten voor haar, met haar en door haar… Mijn streven is om rond haar tijd op de 10K te lopen omdat zij zo graag wil, maar niet kan. Haar startnummer is door Lisa, een vriendin van Siobhan, overgenomen dus in zekere zin zit Angelique dat hele pleuriseind alsnog te lopen… Hoe Rotterdams wil je het hebben?

Deel:

Meer verhalen

Foto Credits: Anneke Vermeulen

Over meningen

Meer last De laatste tijd heb ik meer last van meningen dan anders. Het is niet zo dat ik méér meningen heb, maar het is

Zorgen voor het nieuwe jaar

De afgelopen jaren heb ik regelmatig doodsangsten uitgestaan. Niet zozeer voor mijzelf, maar voor Angelique. De gedachte dat ik haar kon verliezen maakte me zo

Maak er wat van

Hans Op 15 december 2018 is Hans van ons heengegaan. Omringd door zijn vrouw, dochters, kleinkinderen en schoonzoons. De laatste nacht heb ik in het

Guilty Pleasure

Guilty Pleasure

Decemberkoorts Deze tijd van het jaar is de tijd voor mijn guilty pleasure. Als de Kerst nadert voel ik het weer in me opkomen en